W dniu 7 czerwca 2026 roku w Armenii odbędą się wybory do Zgromadzenia Narodowego Armenii. O głosy 2 048 931 wyborców walczyć będzie 19 komitetów wyborczych. Kampania wyborcza rozpoczęła się 8 maja, a zakończy się 5 czerwca.
Próg wyborczy dla bloków wynosi 8-10%: 8% dla bloku trzech partii i 10% dla bloku czterech lub więcej partii. Dla pojedynczych partii próg ten wynosi 4%.
***
Wg sondażu Międzynarodowego Instytutu Republikańskiego, przeprowadzonego na początku maja i opublikowanego 26.05, poparcie dla komitetów wyborczych kształtowało się następująco
- „Umowa cywilna”– 32%
- „Silna Armenia”– 6%
- Blok Wyborczy Armenia – 3%
- Partia Dobrobytu Armenii – 2%
- Partia “Rozkwitająca Armenia” – 1%
- Partia „Przeciw wszystkim” – 1%
- Partia „Skrzydła Jedności”– 1%
- Partia „Demokracja, Prawo i Dyscyplina”– 1%
2% respondentów zagłosowałoby na inne siły polityczne, 4% nie zamierza głosować, 23% było niezdecydowanych, 21% odmówiło odpowiedzi, a 3% miało zamiar unieważnić swój głos.
*******
Komitety wyborcze wg numerów list:
- Partia Reformatorów. Kandydatem na Premiera z ramienia tej partii jest były Szef Sztabu Generalnego i Minister Obrony Armenii generał porucznik Wagharshak Harutyunjan (Minister w latach 1.06.1999- 20.05.2000 oraz 20.11.2020- 20.07.2021; w okresie 5.01.2022 – 14.08. 2024 – Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Republiki Armenii w Federacji Rosyjskiej). Wg krytyków W. Harutyunjana, odpowiada On osobiście za zły stan Sił Zbrojnych Armenii bezpośrednio przed atakiem Azerbejdżanu w 2020 r. Jego polityka kadrowa doprowadziła do odejścia z armii wielu doświadczonych żołnierzy z doświadczeniem bojowym. Gdy został Ambasadorem w Rosji, stale towarzyszyła mu silna ochrona – obawiał się ataku terrorystycznego. Harutyunjan, mimo że kandyduje z Partii Reformatorów, jest uznawany za zaufanego obecnego Premiera Nikola Paszynjan, który go mianował szefem MON i następnie Ambasadorem. Aczkolwiek cześć komentatorów twierdzi, że jest zwykłym oportunistą i będzie „wierny” tym, którzy zapewnią mu stanowisko i awanse.
Partia Reformatorów startuje pod hasłem „Bezpieczeństwo i Rozwój”. Zgłosiła listę 83 kandydatów do Centralnej Komisji Wyborczej. Liderem Partii jest Waan Babajan. Partia istnieje 10 lat, jednak pierwszy raz, jako samodzielny podmiot staruje wyborach parlamentarnych.
Waan Babajan nie jest osobą nową w polityce. Wcześniej współpracował już z oligarchą ormiańskim i liderem partii „Kwitnąca Armenia” Gagika Carukjana, ale również ściśle współpracował z Premierem Aramem Sarkisjanem z Partii Republikańskiej (Premier w latach 1999-2000). Po roku 2018, po Rewolucji Nikola Paszynjana, W. Babajan prezentował ewidentnie poglądy zbieżne z Partią Republikańską b. Prezydenta Serża Sarkisjana.
Obecnie W. Babajan wyklucza koalicje i współpracę z jakąkolwiek inną partią polityczną kandydującą do Parlamentu.
- Partia „Przeciw Wszystkim”. Założona w marcu 2026 roku. Zgodnie z ogłoszonym programem, po wygraniu wyborów partia rządzić będzie tylko 100 dni, doprowadzając do zmiany ordynacji wyborczej, a następnie doprowadzi do rozwiązania Zgromadzenia Narodowego i nowych wyborów parlamentarnych. Zmiana ordynacji ma doprowadzić do: obniżenia progu wyborczego do 1%, umożliwiając wejście na scenę polityczną nowym siłom, wyeliminowanie wymogu stabilnej większości oraz dodanie do karty do głosowania opcję „Przeciw wszystkim”. Zgodnie z programem partii, po zrealizowaniu w/wym. zmian w ordynacji wyborczej, kandydat na Premiera zobowiązuje się do nieuczestniczenia w polityce przez najbliższe 10 lat
Kandydatem na Premiera z tej partii jest Nina Karapetjants, Przewodnicząca organizacji pozarządowej Helsinki Association w latach 2009–2025. Organizacja ta wspierała Nikola Paszynjana i brałaczynny udział w jego rewolucji w 2018 roku.
Partia zgłosiła 87 kandydatów. Liderem partii i listy wyborczej jest działacz społeczny Spartak Kyureghjan
- Koalicja „Silna Armenia”, w skład której wchodzą partie „Silna Armenia”, „Nowa Era”, „Zjednoczeni Ormianie”, „Kraj dla Życia” oraz ruch Narodowy Związek Obywatelski „Hayakve”.
„Silna Armenia” opowiada się za współpracą z Rosją i krytykuje ustępstwa wobec Azerbejdżanu w kwestii Górskiego Karabachu.
W kwestiach ekonomicznych „Silna Armenia” proponuje wzrost i stymulację produkcji przemysłowej poprzez budowę nowych fabryk i stworzenie 300 tys. miejsc pracy.
W lutym 2006 Samwel Karapetjan, lider partii „Silna Armenia”, został kandydatem tej partii na Premiera, co stoi w sprzeczności z ustawodawstwem Armenii – kandydat na premiera musi zamieszkiwać i być wyłącznie obywatelem Armenii przez ostatnie cztery lata do wyborów, tymczasem Karapetjan jest również obywatelem Rosji i mieszkał równolegle w Rosji. W kwietniu 2026 roku, aby móc wziąć udział w wyborach parlamentarnych, Karapetjan rozpoczął proces zrzeczenia się obywatelstw rosyjskiego i cypryjskiego.
Prezes i założyciel “Tashir Group of Companies” oraz ”Tashir Charitable Foundation”. W lutym 2025 jego majątek liczył 4,5 miliarda USD.
Od 2018 Samwel Karapetjan jest na liście sankcyjnej Departamentu Skarbu USA (w tzw. „Raporcie Kremlowskim”). Od 2022 na liście sankcyjnej Narodowej Agencji ds. Zapobiegania Korupcji Ukrainy. Od 2025 figuruje w globalnej bazie danych osób objętych sankcjami OpenSanctions jako „rosyjski oligarcha” powiązany ze wspieraniem działań rządu rosyjskiego. Dziennikarskie śledztwa wykazały bardzo powiązania Karapetjana z Władimirem Putinem. W jego willi na Lazurowym Wybrzeżu mieszkała Alina Kabajewą, uważana za matkę co najmniej dwójki dzieci prezydenta Rosji Władimira Putina. Nieruchomość ta została aresztowana przez francuskie władze w 2024 roku.
18 czerwca 2025 funkcjonariusze Głównego Departamentu ds. Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Armenii zatrzymali Karapetjana. Został oskarżony o publiczne nawoływanie do przejęcia władzy oraz o kilkanaście innych przestępstw. Sąd w Erywaniu skazał go na dwa miesiące aresztu tymczasowego, który był później kilkakrotnie przedłużany. 18 stycznia 2026 został osadzony w areszcie domowym, objęty zakazem podróżowania i zwolniony za kaucją (areszt tymczasowy podtrzymany został 5 marca 2026 przez Sąd Apelacyjny ds. Antykorupcji).
Liderem Koalicji jest bratanek Samwela Karapetjana, Narek Karapetjan. Koalicja wystawiła 202 kandydatów.
- Partia Dobrobytu Armenii. Założona w 2024 roku, bierze udział w wyborach po raz pierwszy. Kandydatem partii na Premiera jest ,Gurgen Simonjan, w latach 2019-2020 przewodniczący Podkomisji ds. Integracji Komisji ds. Religii, Diaspory i Integracji Międzynarodowej Rady Społecznej Republiki Armenii. Od 2018 analityk polityczny w mediach publicznych. Doktor nauk politycznych, starszy pracownik naukowy w Instytucie Filozofii, Socjologii i Prawa Narodowej Akademii Nauk (2015-2024), , Wykładowca akademicki (m.in. Wydział Dowodzenia i Sztaby Wojskowego Uniwersytetu im. W. Sarkisjana, filia Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. M.W. Łomonosowa w Erywaniu, Akademia Administracji Publicznej Armenii, Uniwersytet „Glazor” w Erywaniu”).
Warto dodać, że G. Simonian jest również liderem Merytokratycznej Partii Armenii, stąd jasnym jest, że jego głównym hasłem wyborczym jest postulat, aby w Armenii rządzili wyłącznie specjaliści i eksperci w konkretnych dziedzinach. Opowiada się za rozluźnieniem związków z Rosją, w tym za wyjściem Armenii z kontrolowanych przez Rosję Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym oraz Eurazjatyckiej Unii Gospodarczej. Zwolennik współpracy wojskowej z USA.
- Reformistyczna Partia „Nowa Siła” założona przez byłego Mera Erywania Hayka Marutjana, byłego bliskiego współpracownika Premiera Nikola Paszynjana. W 2018 roku Marutjan kandydował do Rady Starszych stolicy Armenii z nominacji koalicji kierowanej przez N. Paszynjana „Mój Krok”. Co ciekawe, w prawyborach w tej partii Marutyn pokonał wówczas Alena Simonjana, obecnego przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego i jednego z najbliższych sojuszników Paszyniana. Po votum nieufności w 2021 roku, w wyborach w 2023 Marutjan kandydował już opozycyjnej wobec Premiera „Narodowej Partii Postępu”.
Przed wejściem do polityki Hayk Marutjan był bardzo popularnym komikiem i gwiazdą estrady. W 2010 roku wsparł protesty przeciwko „klanowi karabachskiemu”, stając się następnie prominentnym członkiem Partii Nikola Paszynjana i bardzo aktywnym uczestnikiem rewolucji z 2018 roku.
„Nowa Siła” powstała 1 maja 2024 jako ruch socjaldemokratyczny i proeuropejski – opowada się za pełną integracją Armenii z Unią Europejską, przy jednocześnie dobrych stosunkach z Rosją, USA, Chinami i Indiami.
W wyborach partia bierze udział po raz pierwszy.
- Partia „Skrzydła Jedności”, powstała w 2025, z prof. Armanem Tatojanem, byłym Rzecznikiem Praw Obywatelskich Armenii (2016-2020) jako kandydatem na premiera na czele.
Arman Tatojan jest wybitnym prawnikiem, wieloletni wykładowca akademicki, z karierą w strukturach sądownictwa Armenii (w tym np. 2007 – doradca Przewodniczącego Izby Karnej Sądu Kasacyjnego Republiki Armenii, 2010-2012 – Ekspert prawny Programu Zintegrowanego Zarządzania Granicami Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju na Kaukazie Południowym, 2010–2013 – Doradca Sądu Konstytucyjnego Republiki Armenii, 2013 – Wiceminister Sprawiedliwości). A. Tatojan, pomimo, iż współpracował wiele lat zarówno z przedstawicielami „klanu karabachskiego” (Prezydenci Koczarjan, Sarkisjan), jak i z Nikolem Paszynjanem, pozycjonuje siebie jako „nowa siła”, stosunkowo krytycznie oceniając wszystkie dotychczasowe rządy Armenii.
Program partii jest dosyć „rozmyty” – wiele w nim ogólników w zakresie dobrobytu Armenii, praw człowieka itd. Partia opowiada się za ścisłą współpracą wojskową z Francją i USA, stawiając jako ambitny cel osiągnięcie w dostawach wojskowych 50% udział produkcji własnej. W wyborach partia bierze udział po raz pierwszy.
- Partia „Rozkwitająca Armenia” armeńskiego oligarchy Gagika Tsarukjana (przy tym nie chce ubiegać się o fotel Premiera).
Partia założona w 2004 roku, pozycjonująca siebie jako ruch centroprawicowy, liberalno-konserwatywny, opowiadający się za zachowaniem wartości narodowych i tradycyjnych , przywiązująca wagę do rodziny , Kościoła Ormiańskiego i państwowości.
„Kwitnąca Armenia” jest partią programowo prorosyjską i eurosceptyczną, ale jednocześnie opowiadającą się za utrzymywaniem dobrych relacji i współpracy gospodarczej z Unią Europejską. GagikTsarukjan stopniową normalizację stosunków z Turcją i opowiada się za rozmowami pokojowymi z Azerbejdżanem, odrzucając jednocześnie jednostronne ustępstwa, co zarzuca Nikolowi Paszynjanowi.
Partia uczestniczyła w wyborach do Zgromadzenia Narodowego od roku 2007, w których zdobyła 15,1% głosów i 25 miejsc w parlamencie, stając się drugą siłą polityczną w Zgromadzeniu Narodowym. W kolejnych wyborach kształtowało się następująco: 2012 – 35 deputowanych, 2017 – 31, 2018 (wybory przyspieszone) – 26.
Gagik Tsarukjan jest byłym mistrzem sportów siłowych, ormiańskim oligarchą, właścicielem wieloprofilego koncernu „Multi Group” , m.in. usługi turystyczne i hotelowe, kasyna, kluby sportowe, przedsiębiorstwa petrochemiczne i chemiczne, przetwórstwo minerałów, produkcja mebli, przedstawicielstwa firma samochodowych – OPEL, BMW, Hjanday, GAZ, Łada. W polityce od 2000 roku, od 2003 deputowany Zgromadzenia Narodowego. Od 2004 prezes Narodowego Komitetu Olimpijskiego Armenii.
Przyjaciel Prezydenta Białorusi Aleksandra Łukaszenki, promujący w Armenii towary z Białorusi (poprzez np. „AR-BE” Armeńsko-Białoruski Dom Handlowy). Podobno syna Gagika, Nwer, ukrywa się obecnie na Białorusi przed zarzutami ormiańskich organów ścigania o nielegalne posiadanie i używanie broni palnej.
Po rewolucji w 2018 roku Tsarukjan początkowo współpracowałz rządem Nikola Paszynjana. W 2020 roku ich drogi rozeszły się, czego efektem było pozbawienie Tsarukjana immunitetu i postawienie go w stan oskarżenia za kupowanie głosów wyborców.
- Partia „Biegun Narodowo-Demokratyczny” – sojusz trzech radykalnych partii (Panormiańska Partia Sasna Tsrer, Narodowa Postępu Armenii, do 2021 Europejska Partia Armenii), partii wspierających (Związek na rzecz Samostanowienia Narodowego, Partia Sprawiedliwości Społecznej) oraz niezależnych polityków nacjonalistycznych. Partia w 2021 roku wzięła udział w wyborach, zdobywając 1% głosów.Władze partii stanowi 8. równoprawnych polityków. Nie mają kandydata na Premiera.
Biegun jest partią nacjonalistyczną, panormiańską, prounijną, opowiada się za ścisłą współpracą z USA. Oskarżała rządy Partii Republikańskiej Serża Sarkisjana, ale również Nikola Paszynjana o współprace z Rosją (Paszynjana o uległość wobec Azerbejdżanu). Wroga Rosji i Turcji.
- Partia Odrodzenia Narodowego i Przebudzenia Narodowego „Koczari”. Partia założona zaledwie w marcu 2026 roku, na 2 miesiące przed rejestracją do obecnych wyborów.
Liderem partii jest Artak Sargsjan, przedstawiający się jako były zastępca Komendanta Policji w Kenii, opisuje działania antyterrorystyczne przeciwko Al-Szabab w Somalii oraz działalność na rzecz mniejszości chrześcijańskich w Sudanie.
Jednym z jego postulatów jest siłowa likwidacja państwa Azerbejdżan.
„Koczari” – dosł. „dzielny człowiek”, tradycyjny taniec ormiański wojenny, wykonywany przed ważną bitwą lub wojną, wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2017 roku („taniec symbolizujący tolerancję, promujący podtrzymywanie pamięci historycznej, kulturowej i etnicznej oraz promujący wzajemny szacunek wśród przedstawicieli społeczeństwa w różnym wieku”)
- Ormiański Kongres Narodowy, partia pierwszego Prezydenta Republiki Armenii Lewona Ter-Petrosjana (1991-1998), założona pod tą nazwą w 2008 roku jako koalicja 13 partii politycznych, w 2013 roku przekształcona w jednolitą partię.
OKN startował we wszystkich dotychczasowych wyborach do Zgromadzenia Narodowego, jednak tylko w roku 2012 weszła do parlamentu, osiągając 7,22% i 7 miejsc w 131 osobowym zgromadzeniu.
Kandydatem na Premiera z ramienia OKN jest Lewon Zurabian, były asystent Prezydenta Levona Ter-Petrosjana, a następnie analityk pracujący m.in. w erywańskim biurze PricewaterhouseCoopers, International Crisis Group itp.
Ormiański Kongres Narodowy jest partią socjal-liberalną, proeuropejską.
Początkowo OKN rozważał wspólny start z partią „Silna Armenia”, jednak zdecydowano na samodzielny start.
- Partia „Republika”, założona została w 2001 roku, w wyniku odejścia z rządzącej Republikańskiej Partii Armenii polityków niezadowolonych z prowadzonej przez tę partię polityki. W skład „rozłamowców” wchodzili m.in. Aram Sarkisjan, Premier Armenii w latach 1999-2000 i Albert Bazejan oraz Mer Erywania w okresie 1999-2001.
Od roku 2001 partia brała udział we wszystkich wyborach do Zgromadzenia Narodowego, jednakże tylko raz, w wyborach w 2003 udało się wprowadzić do parlamentu swoich deputowanych (Aram Sarkisjan, Albert Bazejan). Doszło do tego w sumie tylko dzięki szerokiej Koalicji Sprawiedliwości (wchodziły Ludowa Partia Armenii, Partia Republikańska, Narodowa Unia Demokratyczna, Unia Prawa Konstytucyjnego, Narodowa Partia Demokratyczna, Narodowy Blok Demokratyczny, Partia Demokratyczna, Socjaldemokratyczna Partia Hnczakian i Socjaldemokratyczna Partia Armenii ).
W 2008 r. partia „Republika” dołączyła do koalicji z Armeńskim Kongresem Narodowym i w 2012 Armen Sarkisjan wszedł do Parlamentu. Jednakże już 11 maja 2012, w wyniku nieporozumień z AKN, zrezygnował z mandatu. 2 kwietnia 2017 roku został wybrany na deputowanego Zgromadzenia Narodowego z listy wyborczej bloku partii „Yelk” Nikola Paszynjana. W 2018 roku A.Sarkisjan poparł rewolucję Nikola Paszynjana. W 2021 roku Partia, startująć samodzielnie, nie przekroczyła progu wyborczego.
Partia głosi dosyć niesprecyzowane poglądy liberalne i proeuropejskie.
- Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna jest partia liberalno-konserwatywną, proeuropejską, opowiadającą się za oparciem życia społecznego na moralności chrześcijańskiej.
Od roku 2018, przewodniczącym partii i obecnie kandydatem na Premiera politolog Lewon Szirinjan. W 2021 roku startował do Zgromadzenia Narodowego wraz z partią „Za Republikę” w ramach „Sojuszu Demokratycznego Shirinjan-Babajanjan” Sojusz dostał 1,5% głosów i nie dostał się do parlamentu.
Głównym hasłem wyborczym jest „Bezpieczeństwo, wolność i rozwój”. Partia wystawiła 82 kandydatów.
- „Partia Unii Demokratycznej” powstała w 2021 roku. Pierwszy raz bierze w wyborach do parlamentu. Jej liderem jest politolog Suren Petrosjan, lokalny działacz z regionu Tawusz, sprzeciwiający się przekazaniu kilku wsi w tym regionie Azerbejdżanowi (był liderem? wg informacji medialnych został usunięty z partii).
Wielokrotnie zatrzymywany i aresztowany za przemoc w trakcie manifestacji, atakowanie policji. Podobne działania policji były stosowane wobec innych działaczy stowarzyszenia „Tawusz dla Ojczyzny”, którego Petrosjan jest jednym z liderów.
- Partia „Demokracja, Prawo i Dyscyplina”. Kandydatem na Premiera z ramienia tej partii jest b. Burmistrz Giumri Vardan Ghukasjan. Burmistrzem został w kwietniu 2025 jako kandydat Komunistycznej Partii Armenii (opowiadał się za sojuszem Armenii z Rosją jako państwem związkowym.
Partia prorosyjska, antyestablishmentowa. Partia została zarejestrowana na wybory, jednakże sam Ghukasjan nie, z powodu braków formalnych w dokumentacji. Zresztą, aktualnie przebywa on w areszcie w USA – według U.S. Customs and Immigration Enforcement, Vardan Ghukasjan wjechał do Stanów Zjednoczonych w 2022 r., ale nie opuścił kraju w wymaganym terminie, w związku z czym wszczęto wobec niego postępowanie imigracyjne i obecnie znajduje się w areszcie U.S. Customs and Immigration Enforcement w Las Vegas w stanie Nevada. Wcześniej, 21 października 2025, Sąd Antykorupcyjny Armenii skazał burmistrza go na dwa miesiące aresztu pod zarzutem przekupstwa.
- Rządząca partia „Umowa Cywilna”. Naturalnym kandydatem na Premiera, jest lider tej formacji, Nikol Paszynjan, zajmujący stanowisko szefa rządu od 2018 roku. Do władzy doszedł na wskutekwywołanych przez niego i jego ruch polityczny masowych protestów przeciwko rządom Partii Republikańskiej i Prezydentowi Serżowi Sarkisjanowi.
Po „rewolucji”, w wyborach w 2019 roku Koalicja „Mój Krok”, w skład której wchodziła „Umowa Cywilna”, osiągnęła wówczas 62,9% głosów (88 na 132 miejsc w parlamencie), zaś w kolejnych, przyspieszonych, wyborach w 2021 roku – 53,92% (71 na 107 parlamentarzystów). Również w wyborach samorządowych „Umowa Społeczna” wygrywała od 2018 roku większość wyborów.
Z biegiem lat program partii znacząco ewoluował. W 2021 roku Nikol Paszynjan kładł akcent na jedność panormiańską i wspierał prawo Górskiego Karabachu do samostanowienia. Aktualnie Premier stawia przede wszystkim na programie „Prawdziwa Armenia”, która uznaje terytorium Armenii za jedyny cel polityki państwa. Nikol Paszynjan podjął aktywne działania na rzecz ustanowienia pokoju z Azerbejdżanem i wzajemnym uznaniu integralności terytorialnej obu państw w granicach ustanowionych jeszcze za czasu ZSRR.
Nikol Paszynjan realizuje program stopniowego dystansowania się od Rosji. O ile jeszcze w 2021 roku Rosja była „strategicznym sojusznikiem” Armenii, obecnie rząd Nikola Paszynjana zamroził członkostwo w rosyjskiej organizacji bezpieczeństwa OUBZ.
Partia „Umowa Cywilna” postawiła również na pogłębianie relacji z Unią Europejską i wdrażanie reform, które w ostateczności doprowadzą do członkostwa Armenii w UE.
- Blok wyborczy „Armenia”, w którego skład wchodzą partie Ormiańska Federacja Rewolucyjna „Dasznakcutiun” oraz partia „Naprzód”. Liderem i kandydatem na stanowisko Premiera jest Robert Koczarjan, pierwszy Prezydent Republiki Górskiego Karabachu (1994-1997) oraz drugi Prezydent Armenii (1998–2008).
Robert Koczarjan powrócił do polityki w 2020 roku. Stanął na czele w/wym. bloku politycznego, który w wyborach 2021 roku zdobył 21,04% głosów (29 na 107 mandatów w Zgromadzeniu Narodowym) stając się główną siłą opozycyjną w parlamencie.
Robert Koczarjan pozycjonuje siebie jako „człowieka na trudne czasy”, dobrego menadżera, stojącego w opozycji do „nieporadnego” Paszynjana.
Blok startuje pod hasłem „Razem damy radę”, jako priorytety stawiając bezpieczeństwo narodowe, wzmocnienie sfery społecznej i gospodarczej. Jest ugrupowaniem socjalnym, zapowiadając m.in. 50% podwyżkę emerytur i rent.
Robert Koczarjan jest w zasadzie jedynym otwarcie prorosyjskim kandydatem na Premiera. Postuluje ścisłą integrację z Rosją i państwami Wspólnoty Niepodległych Państw. Jego zdaniem, Rosja powinna powrócić do statusu sojusznika strategicznego Armenii, jednak nie tylko w sensie wojskowym, ale również w obszarze gospodarczym.
Koczarjan oskarża Nikola Paszynjana, że ten doprowadził do przegranej wojny z Azerbejdżanem i oddał temu państwu Arcach (Górski Karabach). Zapowiada pociągnięcie do odpowiedzialności wszystkich winnych przegranej wojny i utraty ormiańskich terytoriów.
- Partia „Dla dobra Republiki – Sojusz Obrońców Demokracji ”. Liderem jest dziennikarz Arman Babajanjan, W 2021 roku kandydował z ramienia bloku Szirinjan-Babadżan (patrz Komitet nr 12), ale nie przekroczył progu wyborczego.
Partia socjaldemokratyczna, proeuropejska. W 2018 roku Babajanjan został deputowanym z partii „Jasna Armenia” (patrz Komitet nr 19)
- Partia „Jasna Amenia”. Kandydatem na Premiera z tej partii jest Edmon Marukjan, deputowany w trzech kolejnych kadencjach parlamentu w latach 2012-2018 oraz następnie w latach 2019-2021, gdy to kierowana przez niego „Jasna Armenia” zdobyła 18 na 132 mandatów w Zgromadzeniu Narodowym (12,9%). W wyborach 2021 partia nie przekroczyła progu wyborczego, zdobywając nie całe 1%.
Droga polityczna Edmona Marukjana jest dosyć złożona. Zakładając w 2015 roku „Jasną Armenię” był jednoznacznie proeuropejski, opowiadając się za szybką integracją Armenii z Unią Europejską. W latach 2017-2018 współpracował ściśle, w ramach trzyosobowej frakcji „Yelk” w Zgromadzeniu Narodowym, z Nikolem Paszynjanem i Armanem Sarkisjanem. Jednakże ani Marukjan, ani Sarkisjan nie poparli Paszynjana w trakcie „rewolucji 2018” roku. Później stosunki Paszynjana z liderem „Jasnej Armenii: się poprawiły, doszło nawet do mianowania przez Paszynjana Marukjana na Ambasadora Rzeczywistego.
Obecnie E.Marukjan opowiada się coraz częściej za przywróceniem ścisłych więzi z Rosją i pełnego uczestnictwa Armenii w OUBZ.
Marek Reszuta
